Mattias Snygg urodził się w 1979 r. AKtualnie mieszka w Uppsali (Szwecja). Miłośnik mrocznych i niezdrowych klimatów (w pozytywnym oczywiście tego słowa znaczeniu). Człowiek, który z uporem maniaka stara się żyć z rysowania - co ostatnio wychodzi mu coraz lepiej.

GR: Zacznijmy od początku. Co sprawiło, że zainteresowałeś się rysowaniem?
MS: Rysowaniem i grafiką interesuję się odkąd sięgam pamięcią. Nie wiem czy już za młodu wykazywałem jakiś talent, czy opanowanie techniki wynikało z ciągłych zachęt ze strony rodziców (bo któż nie zachęca swoich dzieci do rysowania). Najprawdopodobniej pomogło też to, że mój ojciec zawsze wykazywał wielkie zainteresowanie sztuką.
Nie mogę jednak wymienić jakiegoś grafika, który wpłynął na kształtowanie się mojej młodzieńczej wyobraźni. Sztuka fantazji ma to do siebie, że jest sprawą indywidualną. Wpływy konkretnych artystów przyszły dużo później, w momencie kiedy byłem nastolatkiem. Wtedy odkryłem twórczość Dave McKeana, Gustava Klimta i Andersa Zorna. Chyba najważniejszym z nich był dla mnie jednak McKean. Skompletowałem chyba wszystkie albumy z jego pracami.

GR: Rozmawiałem ostatnio z młodym grafikiem Kieranem Yannerem, który dopiero zaczyna karierę. On wymienił Twoje nazwisko wśród tych, którzy wpłynęli na niego. Jak to jest być idolem młodszych kolegów?
MS: Nie jestem pewny czy jestem idolem akurat dla Kierana, ale to miło jeśli moje prace rozpoznają i inni. Jeśli dodatkowo moje grafiki kogoś inspirują, to wspaniale!

GR: Co sprawiło, że zająłeś się fantastyką. Przecież równie dobrze mógłbyś robić kartki wielkanocne?
MS: Sztuka fantastyczna jest dla mnie czymś więcej niż tylko przyjemnością. Wiem, że jest to lekkie uproszczenie tematu, ale i ta sztuka bywa prosta, do jej tworzenia nie potrzeba wiele wysiłku, czasem zbyt głębokich przemyśleń. Dlatego lubię grafiki Frazetty, narysowane lub namalowane perfekcyjnie, ale nie niosące żadnego wielkiego przekazu. Ale trzeba mu oddać, że potrafi stworzyć świetną i ekscytującą wizualizację świata znajdującego się hen daleko...

GR: Jak bardzo kultura Twojego kraju wpłynęła na Twoje grafiki? Czy szukasz inspiracji w kulturach innych kultur? Jeśli tak, to jakich?
MS: Kocham norweską mitologię oraz skandynawski folklor, które pełne są interesujących tematów i historii godnych narysowania. Na pewno wpłynęły one na mnie, choć nie wiem do jakiego stopnia. Raczej mam skłonności opracowywania nieco prostszych tematów właściwych dla większośći nacji. Oprócz tego jestem wielkim fanem wczesnych form kultury, Cro-Magnon i Neandertalczyka. Malunki na ścianach jaskini Lascaux zawsze wzbudzają we mnie jakiś wewnętrzny strach.

GR: Jesteś samoukiem czy uczyłeś się w szkołach plastycznych? Jakie były początki Twojej pracy? Kiedy i kto zauważył Twoje rysunki? Kiedy powiedziałeś - tak, grafika to jest to co chcę robić w przyszłości?
MS: Równolegle do rysowania chciałem też zawodowo zajmować się tworzeniem muzyki, lecz ostatecznie decyzję o skierowaniu swej przyszłości na graficzne tory podjąłem w ostatnich latach nauki w gimnazjum. Wysłałem wtedy nieco swoich prac do szkoły plastycznej KV Konstskola w Gothenburgu. Zostały one zaakceptowane i tak rozpocząłem swoją trzyletnią edukację, studiowanie rysunku i malowania.
Uważam, że nie był to czas stracony. Nauka bardzo pomogła udoskonalić mój warsztat. Czasem, kiedy sprawy Twojej kariery idą od początku dobrze, nie potrzebujesz szkół, ale jeśli stoisz w martwym punkcie, wtedy takie lekcje na pewno nie zaszkodzą a mogą nawet pomóc.
Na ostatnim roku studiów zacząłem tworzyć grafikę komputerową, głównie w Photoshopie i Painterze. w tym samym czasie odkryłem internetowe fora sztuki i zacząłem regularnie wstawiać tam swoje prace. Ludzie zaczęli je zauważać i już wkrótce dostałem swoje pierwsze zamówienie. Była to dość kiepsko płatna praca ilustratora podręcznika RPG z Mythic Dreams Studios. Wykonałem do “Dark Inheritance” cztery czarno-białe ilustracje. To było trzy lata temu...
Niestety mój styl był trochę zbyt ekscentryczny dla wielu wydawców, więc początki miałem trudne. Kolejne zamówienia nie spłynęły od razu wartkim strumieniem.
Na szczęście wielu znajomych polecało moje usługi firmom, którymi sami nie mogli z różnych powodów się zająć. Ale tak to już jest, nie tylko w tym światku, warto znać odpowiednich ludzi.

GR: Ale wreszcie zostałeś zauważony. Jakie projekty masz już na swoim koncie? Z których jesteś najbardziej dumny? Które były najtrudniejsze?
MS: Zrobiłem wiele ilustracji dla Wizards of the Coast, White Wolf Publishing, Decipher etc. W chwili obecnej zaangażowałem się w tworzenie gry wideo "The Darkness" w firmie Starbreeze, która powinna zostać skończona jeszcze w tym roku. Równolegle piszę też artykuły dla magazynu CG ImagineFX, mam więc mocno wypełniony kalendarz.
A jaki projekt był najtrudniejszy? Myślę, że właśnie gra, nad którą obecnie pracuję. To jest dość złożone i skomplikowane przedsięwzięcie, nie tylko ze względów technicznych lecz również artystycznych. Co i rusz napotykam na kłopoty niespotykane w innych środkach przekazu.

GR: Patrząc na prace kolegów, czy zdarza Ci się pozazdrościć komuś pomysłu, stylu? Czy myślisz czasem - czemu ja tego nie zrobiłem?
MS: Tak, często patrzę na prace kolegów, które dostarczają mi nowe pomysły i inspirację. Jest wielu utalentowanych ludzi, których styl, jeśli zbytnio się w niego zapatrzymy, mógłby zdominować nasz własny. W kilku moich pracach można coś takiego zauważyć. Zazwyczaj jednak zawsze powracam na swoją własną graficzną ścieżkę.

GR: Czy chciałbyś zrobić ilustracje do jakiejś konkretnej książki, gry, może filmu?
MS: Trudno powiedzieć. Po głowie chodzi mi wiele pomysłów związanych z komiksem lub własnym albumem. Być może współtworzenie od początku jakiegoś projektu z pisarzem byłoby dobrym pomysłem.
Być może w przyszłości stworzę coś bardziej osobistego, lecz na razie jestem zajęty tworzeniem gry i przyjmowaniem jakichś sporadycznych zamówień.

GR: A co z kulturą? A jakie książki czytasz? Jakiej słuchasz muzyki? Czy masz swoje ulubione filmy?
MS: Obecnie czytam "Dym i Lustra" Neila Gaimana, choć przyznam uczciwie, że nie czytam za dużo. To jest takie inwestowanie swojego wolnego czasu (a tego nie mam za dużo) i jeśli książka jest kiepska czuję, że autor po prostu mnie z niego okradł. Za to słucham dużo muzyki, i to poprzez kapele death metalowe, rock aż do muzyki elektronicznej. Uwielbiam utwory, które rzucają słuchaczowi wyzwanie i nie kroczą łatwą i udeptaną ścieżką.
Moim ulubionym filmem jest "Blade Runner", choć wysoko sobie cenię "Big Lebowskiego".

GR: Co możesz na koniec podpowiedzieć swoim młodszym kolegom zaczynającym dopiero karierę graficzną? I jakie masz plany na przyszłość?
MS: Dla wszystkich początkujących mam jedną radę - Nie słuchajcie nikogo! Jest wiele opinii jak kształtować swoją karierę, jak malować i tyleż samo opinii które je obalają. Tylko my sami wiemy co jest dla nas i dla naszej pracy najlepsze.
A co w przyszłości. Szykuję materiał do pewnej niskonakładowej publikacji, która ma się ukazać w tym roku, ale wolałbym na razie nie zdradzać szczegółów.

GR: Dziękuję za rozmowę