Aż trudno zrozumieć czemu większość z nas uważa, że najpiękniejsze kobiety obdarzone są popowym głosem, i tylko w takim muzycznym gatunku mogą sobie poradzić. Aby udowodnić Wam, że tak nie jest postanowiliśmy sporządzić ranking dziesięciu najładniejszych wokalistek rockowo-metalowych. Zaskoczeni? O to chodziło.

Na początek mała uwaga. Naszych piękności szukaliśmy tylko wśród zespołów czysto rockowych, ewentualnie metalowych, dlatego też, w naszymm subiektywnym rankingu zabraknie miejsca dla Gwen Stefani, która może kiedyś śpiewała rockowo, ale teraz przeszła na "jasną stronę mocy". W dziesiątce nie znalazło się też miejsce dla Krysi Aguilery, która posiada piękny, mocny głos, ale większość jej piosenek utrzymana jest w popowych klimatach. A to zdecydowanie dyskwalfikuje ją z listy kandydatek do rankingu.
W trakcie długotrwałych i wytężonych poszukiwań okazało się, że najwięcej ładnych pań można znaleźć wśród zespołów grających muzykę gotycką. Co więcej muzykę, pochodzącą z niedalekiej, ale jakże mroźnej Skandynawii.
Coraz bardziej ciekawi Was, kto też znalazł się w moim rankingu? Zapraszam więc do lektury:



Tarja Soile Susanna Turunen-Cabuli, czyli po prostu Tarja Turunen, urodziła się 17 sierpnia 1977 roku w fińskiej miejscowości Kitee.
Tarja najbardziej znana jest z występów w metalowym Nightwish, z którego odeszła pod koniec 2005 roku.
Jej mężem jest argentyński biznesman, Marcelo Cabuli, którego poznała podczas nagrywania albumu "Beto Vazquez Infinity". Od 2003 roku są małżeństwem. Warto wspomnieć, że w tym samym roku zmarła jej matka, Marjatta Turunen.
Turunen zaczęła pobierać lekcję muzyki gdy miała sześć lat. W wieku 18 lat wyjechała do Kuopio by tam studiować w Sibelius Academy.
Niedługo potem postanowiła spróbować swych sił w zespole metalowym. W 1996 roku została wokalistką Nightwish, do czego namawiał ją jej szkolny kolega Tuomas Holapainen, który zresztą do tej pory udziela się w zespole, grając na keyboardzie, i tworząc wiele tekstów do piosenek grupy.
W tym samym roku Tarja spróbowała swoich sił gdzie indziej, startując samodzielnie w "Savonlinna Opera Festival".
Pierwsza sława przyszła jednak wraz z wydaniem przez Nightwish drugiej płyty, "Oceanborn", w grudniu 1998 roku. Od tamtej pory fińska wokalistka rozpoczęła swoją drogę na sam szczyt.
Mimo rosnącej popularności postanowiła kontynuować studia. Występowała również, jako solistka, w różnego rodzaju operach i baletach.
Po zakończonych studiach w Finlandii przeniosła się do Akademii Muzycznej w Karlsruhe.
W grudniu 2003 roku fińska prezydent Tarja Halonen wraz z mężam zaprosiła Turunen do ich pałacu prezydenckiego mieszczącego się w Helskinkach, na obchody Dnia Niepodległości, największego fińskiego święta, na którym widzowie telewizji "Yle" uznali ją za najbardziej imponująco ubraną kobietę.
W następnym roku razem z Nightwish przygotowała kolejny album grupy, zatytułowany "Once", a także wydała swój pierwszy solowy singiel: "Yhden Enkelin Unelma"
23 października 2005 roku na oficjalnej stronie zespołu Nightwish został opublikowany list, napisany przez lidera grupy Tuomasa Holopainena, a podpisany przez wszystkich jej członków, skierowany do Tarji, w którym krytykują oni jej zachowanie w stosunku do nich w ostatnich miesiącach, narzekają na jej mało uczuciowe, materialistyczne podejście do działalności zespołu i oznajmiają o zerwaniu współpracy z dotychczasową wokalistką.
W tym okresie Tarja ostatecznie wyrwała się z więzów Nightwish, i mogła skupić się nad swoimi solowymi popisami.
Na gwiazdkę 2006 roku wydała płytę: "Henkäys   Ikuisuudesta", która bardzo szybko w samej Finlandii pokryła się platyną. Singlem promującym album był utwór: "You would have loved this".
Tarja bardzo często występowała także w telewizji. Widzowie mogli obejrzeć ją w programie poświęconym środkom transportu, a także w fińskim "Idolu", gdzie zasiadała w jury.
11 czerwca otworzyła swój oficjalny blog: www.mywinterstorm.com, na którym pisze o swoich poczynaniach w nagrywaniu nowej płyty: "My Winter Storm". Będzie to pierwszy solowy album, który wyda 9 listopada tego roku, a pierwszy singiel promujący krążek będzie nosił nazwę: "I Walk Alone", i wyjdzie w połowie października.
Poza tym Tarja podpisała kontrakt z wytwórnią płyt Universal Music.
Posłuchaj jak śpiewa!



Angela Gossow, znana również jako Saint Gossow, urodziła się 5 listopada 1974 roku w niemieckiej Kolonii. Jest deathmetalową wokalistką. Obecnie występuje w szwedzkim zespole Arch Enemy. Poprzednio śpiewała w mniejszych, i mało znanych: Asmodina i Mistress.
Jest jedną z niewielu kobiet w branży, która może, i co więcej potrafi używać klasycznego, deathmetalowego growlu, tak charakterystycznego dla śpiewu mężczyzn. Jak sama mówi największą inspirację czerpała z występów Jeff'a Walkera, David'a Vincenta, Chuck'a Billyego, John'a Tardyego i Chuck'a Schuldinera.
Angela zaczęła śpiewać w Arch Enemy w listopadzie 200 roku, po tym, jak dotychczasowy lider Johan Liiva został usunięty z grupy.
Ciekawie wygląda też sprawa samego zatrudnienia Gossow. Otóż pewnego dnia przeprowadzała wywiad z Michaelem Amottem, gitarzystą Arch Enemy, dla jednego z niemieckich portali internetowych. Podczas rozmowy Angela dała mu swoje demo. Od razu zastrzegła, że jakość nagrania jest kiepska, bo wszystko było kręcone w jednym z pubów.
Gdy odejście z zespołu Johana Liivy okazało się faktem, członkowie grupy z miejsca zadzwonili do Gossow, proponując jej przyjazd na casting. Na nim nie dała szans konkurencji. Sam Amott powiedział: "Ona wszystkich wkręciła w podłogę. Nawet jej konkurenci byli pod wrażeniem jej głosu".
Do tej pory razem z Arch Enemy nagrała 5 płyt: "Wages of Sin" z 2001 roku, "Burning Angel" z   2002, "Anthems of Rebellion z 2003, "Doomsday Machine" z 2005, i "Rise of the Tyrant",  który na rynku ma pojawić się 24 września 2007 roku.
Posłuchaj jak śpiewa!



Carmen Espenaes jest wokalistką zespołu Midnattsol, który gra nordycki folk metal.
Carmen urodziła się 30 września 1983 roku w norweskim Stavanger.
Jej siostrą jest Live Kristine Espenaes, była wokalistka gotyckiego Theatre of Tragedy, obecnie udzielająca się w Leaves' Eyes.
Młodsza z sióstr Espenaes śpiewa w Midnattsol od 2003 roku.
Jej ulubionymi zespołami są Him, Anathema, Theatre of Tragedy i Paradise Lost.
Jak mówi muzyką zainteresowała się w wieku 8 lat: "Muzyka od zawsze była w domu, i chyba zawsze ją kochałam. Największy wpływ na mnie miała moja starsza siostra, która kiedy byłam mała już śpiewała w różnych zespołach".
Posłuchaj jak śpiewa!



Ola Wysocka, jedyna przedstawicielka naszego kraju w tym gronie. Urodziła się w Chojnicach. Od 2003 roku śpiewa w nu metalowym Milczeniu Owiec.
W listopadzie 2003 roku, po odejściu z zespołu dotychczasowej wokalistki, Ewy Wendtland, na jej miejsce zostaje przyjęta Ola Wysocka.
W lutym 2004 zespół gra, już w odnowionym składzie. Nowy głos daje kolejne trofea na poszczególnych festiwalach, m.in. główna nagroda na XII Przeglądzie Kapel we Wrocławiu (ex equo z ctrl-alt-del), a także Grand Prix Mazurskiej Musicoramy Muzycznej w Giżycku. Utwory zespołu zbierają także bardzo pozytywne opinie na Strefie MP3 portalu Wirtualna Polska.
Teksty pisane przez Olę stanowią ciekawą alternatywę dla znanych wszystkim męskich tekstów, tradycyjnych zespołów rockowych. Prezentują odmienny punkt widzenia typowych spraw takich, jak miłość czy sens życia.
Posłuchaj jak śpiewa!



Ginger Reyes, znana także jako Ginger Sling. Urodziła się 22 kwietnia 1980 roku w Long Beach. Jest basistką znanego, chicagowskiego, rockowego zespołu The Smashing Pumpkins. Jest także solową artystką, jak również byłą basistką californijskiej, pup-punkowej grupy Halo Friendlies.
Ginger zaczęła grać w zespołach muzycznych i pisać piosenki w liceum.
Jej pierwszym zespołem, była grupa The Israelites, która grała muzykę SKA.
Następnie występowała w Hello Friendlies, z którym odnosiła spore sukcesy. Wiele koncertów, między innymi w całych Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Bośni, Kosowie, i na Niemczech, przyczyniło się do popularyzacji zespołu.
Pomiędzy 2004, a 2006 rokiem Ginger zaczęła nagrywać swoje własne piosenki pod pseudonimem Ginger Sling. Jej pierwsza EP-ka zawierała 5 utworów, i nosiła nazwę: "The Room". Na serwisie iTunes nabyło ją ponad 12,000 osób.
Nagrała także piosenkę do filmu: "Sky high". Jej cover piosenki: "Can't stop the World"  został zawarty na soundtracku filmu.
6 kwietnia 2007 roku internetowy zin Buddyhead podał informację, że Ginger Reyes została nową  basistką The Smashing Pumpkins zastępując wcześniejszych gitarzystów: D'arcy Wretzkyego i  Melisse'a Auf der Maura. W tym samym dniu do zespołu dołączył Jeff Schroeder.
Razem z The Smushing Pumpkins nagrała jedną  płytę: "Zeitgeist", wydaną 10 lipca 2007 roku.
Posłuchaj jak śpiewa!



Vebeke Stene, urodziła się 17 sierpnia 1978  roku.
Była wokalistką norweskiego zespołu metalowego: Tristania.
Do grupy dołączyła tuż przed startem nagrywania ich pierwszego dema.
Początkowo miała być tylko dodatkową wokalistką, tworzyć tak zwane: "chórki", jednak dość szybko zauważono jej nieprzeciętne umiejętności wokalne, i w niedługim czasie, została pierwszym głosem Tristanii.
Śpiew Vibeke jest bardzo dobrze znany wszystkim fanom gotyckiego metalu, szczególnie w Europie, głównie z powodu posiadania przez nią wyróżniającego, orginalnego wokalu.
27 lutego 2007 roku Stene opuściła Tristanię z powodów osobistych.
W marcu 2007 roku świat muzyczny obeszły plotki, że Vibeke może zastąpić Tarję Turunen, i zostać wokalistką Nightwish. Stene szybko zdementowała te doniesienia.
Vibeke pracowała także razem z Green Carnation nad ich albumem: "Journey to the End on the  Night", wydanym w 1999 roku.
Razem z Tristanią nagrała 5 studyjnych  albumów: "Widow's Weeds", "Beyond the Veil", "World of Glass", "Ashes", i "Illumination".
Posłuchaj jak śpiewa!



Amy Lee przyszła na świat 13 grudnia 1981 roku w Riverside w Kalifornii.
Wraz z Benem Moodym, którego poznała na wakacyjnym obozie w Little Rock, założyła zespół Evanescence.
Córka Sarah i Johna Lee. Jej rodzeństwo to brat Robbie oraz siostry Carrie i Lori, grająca w zespole Plainsong. W trakcie nauki szkolnej przewodniczyła chórowi i wielokrotnie występowała publicznie. Przez 9 lat uczyła się gry na fortepianie. Jej rodzina wiele razy się przeprowadzała, w tym z Riverside do Illinois, Kansas, i Florydy, w końcu zamieszkując w Little Rock. Tam w 2000 Amy Lee ukończyła  naukę na Pulaski Academy. Przez krótki czas chodziła także do Middle Tennessee State University. Obecnie mieszka w Nowym Jorku.
Gdy miała sześć lat, zmarła jej młodsza siostra Bonnie (upamiętniona w utworze "Hello" z albumu Fallen oraz "Like You" z "The Open Door").
Od maja 2003 do września 2005 była w związku z Shaunem Morganem, wokalistą grupy Seether. Od  2006 w związku z Joshem Hartzlerem (terapeuta). Od 8 stycznia 2007 zaręczona, 6 maja 2007 roku wyszła za niego za mąż.
W swojej twórczości inspiruje się m.in. takimi wykonawcami, jak Björk, Tori Amos, KoRn (z którym wykonała akustyczną wersję piosenki: "Freak On a Leash" na MTV Unplugged), Soundgarden, Metallica, Nine Inch Nails, Portishead, Nirvana, Coldplay i ostatnio A Perfect Circle.
Posłuchaj jak śpiewa!



Simone Simons, holenderska wokalistka urodzona 17 stycznia 1985 roku. Obecnie śpiewa w metalowej Epice.
Simone zaczęła interesować się muzyką w wieku 10 lat. W tamtym czasie zaczęła grać na flecie.
Pięć lat później, po przesłuchaniu znanego już nam albumu Nightwish: "Oceanborn" zaczęła brać lekcję śpiewu klasycznego. Następnie śpiewała w chórze, by w niedługim czasie zostać wokalistką Epiki (2002).
Wcześniej była w związku z gitarzystą zespołu Markiem Jansenem, i czasami nawet pomagała mu tworzyć teksty piosenek.
Obecnie zakochana jest w keyboardziście Kamelotu, Olivierze Palotai.
Jej ulubionymiu zespołami są między innymi: Lacuna Coil, Apocalyptica, Dimmu Borgir, Samael, Rammstein, Nightwish, oraz System of a Down. Natomiast muzycznymi idolami: Tori Amos, Ofra Haza, Bjork i Anastacia.
Posłuchaj jak śpiewa!



Lacey Mosley urodziła się 4 września 1981 roku w Arlington w stanie Texas.
Jej rodzinę utrzymywała tylko matka, która jednak bardzo często przepijała zarobione pieniądze. Bieda tak często zaglądała im w oczy, że nie zdąrzyli zadomowić się w jednym miejscu, a już musieli się przeprowadzić gdzie indziej. Pomiędzy przeprowadzkami i walką z jej matką, Lacey brała narkotyki. Jak sama mówi, zaczęła w wieku dziesięciu lat: "Pierwszy raz wzięłam narkotyki w wieku dziesięciu lat. Trzymałam to w sekrecie przed kolegami ze szkoły, i zawsze wiedziałam, że robię źle. Ale kiedy miałam trzynaście lat znalazłam innych ludzi, z którymi robiłam jeszcze gorsze rzeczy. Wtedy czułam, że mogę mieć wszystko. Oczywiście próbowałam znaleźć inną drogę, zrobić cokolwiek by oddzielić się od mojej rodziny, oddzielić się od dotychczasowego życia. W końcu udało się. To budziło strach, ale było dobre dla mnie".
Lacey zaczęła grę na gitarze w wieku czternastu lat od kawałków Green Day i Nirvany.
W wieku szesnastu lat jej walka z matką jeszcze bardziej przybrała na sile, więc zdecydowała się opuścić dom.
Ukojenie znalazła w Gulport, gdzie mieszkali jej dziadkowie. Tam też zapisała się do zespołu, który akurat potrzebował basistki.
W trakcie pobytu w grupie zaczęła także śpiewać i tworzyć teksty piosenek, które były przepełnione odniesieniami do jej wcześniejszego życia, do tego wszystkiego, co zostawiła w rodzinnym Arlington.
Niedługo potem zdecydowała się opuścić zespół, gdyż członkowie grupy kompletnie nie interesowali się tym, co ma do powiedzenia.
Po tym wszystkim zaczęła otwarcie mówić o swoim ateiźmie, o uczuciu pustki w okresie dorastania.
Kiedy porzuciła życie z matką, i zdecydowała  się żyć zdrowo z dziadkami, była bardzo niezadowolona ze swojego wyboru: "To zabawne. Znalazłam się w dwóch diametralnie różnych sytuacjach. Byłam na samym dnie, by potem  zamieszkać z dziadkami, którzy byli naprawdę bogaci. Pamiętam jak myślałam czy to jest to. Czy to wszystko, co życie ma mi do zaoferowania? I jeśli to wszystko, to mam w dupie takie życie. Nie wierzyłam, że to co świat ma mi do zaoferowania to to wszystko".
Koniec końców Lacey w wieku 16 lat miała już wszystkiego dość. Wtedy też chciała zakończyć swoje życie. Chciała popełnić samobójstwo. Przeżyła też załamanie nerwowe, podczas którego ogoliła się na łyso. Jej babcia była bardzo zdenerwowana i zła na nią, więc mówiła jej, żeby zaczęła chodzić do kościoła. Lacey zgodziła się, tylko dlatego, by nie kłocić się z kolejną osobą.
Podczas jednej z mszy, pastor mówił o ludziach  których spotkał w trakcie swojej posługi kapłańskiej. Jego historia łudząco przypominała to, co do tej pory przeżyła Lacey.
Chwilę później pastor rozpłakał się.
Po mszy Lacey cały czas miała myśli samobójcze, uważając, że to co mówił pastor to zwyczajny zbieg okoliczności.
Gdy opuszczałą kościół jeden z diakonów zatrzymał ją: "Nigdy nie znałam mojego ojca, ale ten przypadek naprawdę przykuł moją uwagę, gdyż ten mężczyzna w kościele nie znał mnie. Co więcej, nie przestawał mówić o bólu, który w tamtym okresie rozrywał moje serce na miliony kawałków. I kiedy byłam najbardziej zdesperowana by popełnić samobójstwo, on spytał czy nie chciałabym się pomodlić. Nie wiem czemu, ale odpowiedziałam, tak. Schowałam twarz za dłońmi, a on modił się do Boga, by przyszedł do mnie. Jezus uratował mnie, to była najbardziej budząca strach chwila  wolności, jaką kiedykolwiek zaznałam".
To był zwrotny punkt w jej życiu. Niedługo potem w jednej ze świątyń poznała perkustię Jamesa Culpeppera. On jako pierwszy zainteresował się tym, co tworzy Lacey. Później pomagał jej tworzyć melodię do słów pisanych przez Mosley.
Niedługo później zaprzyjaźnili się z gitarzystami: Jaredem Hartmannem i Sameerem Bhattacharya, których zespół w tamtym okresie rozpadł się. Niedługo potem, z basistą Patem Sealsem zagrali pierwszy raz razem. Wtedy Lacey odkryła, że to jest to co chce robić w  życiu. To jest jej cel...
Lacey obecnie występuje w zespole Flyleaf, grającym alternatywnego rocka.
Posłuchaj jak śpiewa!



Cristina Scabbia urodziła się 6 czerwca 1972 roku we włoskim Mediolanie.
Obecnie jest wokalistką włoskiego zespołu gotyckiego Lacuna Coil, w którym śpiewa obok Andrea Ferrego.
Jest również felietonistką rockowego magazynu "Revolver", w którym ma swoją kolumnę obok byłego członka Pantery, i obecnego perkusisty Hellyeah Vinniego Paula.
Swego czasu powiedziała, że największy komplement od fana jaki może usłyszeć, to pochwała jej wokalnych zdolności.
Cristina dorastała słuchając muzyki, razem z dwoma braćmi i siostrą. Chociaż preferencje muzyczne rodzeństwa różniły się diametralnie od tego, czego słuchała Scabbia, najbardziej w młodzieństwie wpływały na nią zespoły takie jak: Genesis, Led Zepellin, AC/DC, a także tradycyjna muzyka włoska.
Muzyka była częścią jej życia. Nie zmieniło to się nawet wtedy, kiedy zaczęła uczęszczać na kurs tańca. Jak sama mówi to trudne klasyfikować co najbardziej wpłynęło na nią, jako muzyka.
Cristina zaczynała śpiewać jako dodatkowy wokal w zespole Lacuna Coil. Była ostatnim członkiem, który dołączył do grupy, lecz bardzo szybko zaprzyjaźniła się z resztą zespołu.
Jej umiejętności momentalnie zostały zauważone, i zaproponowano jej nagranie debiutanckiego dema razem z zespołem.
Początkowo poproszono ją by śpiewała część chórków, ale zespół lubił dwoistość dzięków. Mocnego męskiego głosu, i żeńskiego wokalu. Wkrótce została pełnoprawnym członkiem Lacuna Coil.
Wkrótce po zarejestrowaniu dema zespół został zaproszony do podpisania umowy z firmą Century Media. Kontrakt został podpisany w głownej siedzibie firmy fonograficznej w Niemczech, lecz Lacuna Coil związała się z amerykańską filią.
Ważnym momentem w życiu Cristiny był duet z włoskim tekściarzem Franco Battiato w piosence: "I'm that" z 2004 roku. Scabbia zaśpiewała ją w 2005 roku na koncercie w Mediolanie, który został zarejestrowany na DVD: "Un soffio al cuore di natura elettrica".
Jej głos słychać także w piosence włoskiego zespołu Rezophonic: "Can you hear me".
W 2006 roku Scabbia razem z resztą grupy i wieloma innymi włoskimi zespołami wzięła udział w kręceniu teledysków Rezophonic do piosenek: "L'uomo di plastica" i "Spasimo".
Usłyszymy ją również na nowej płycie Apocalyptiki.
W życiu prywatnym dawniej spotykała się z basistą Lacuna Coil, Marco Coti Zelatim, ale ich związek szybko się skończył. Mimo to, dalej występują w tym samym zespole.
Aktualnie spotyka się z gitarzystą Slipknota i Stone Sour, Jamesem Rootem.
Po raz pierwszy spotkali się na festiwalu Ozzfest w 2004 roku. Jak sami mówią, fakt, że mają podobne gusta muzyczne pomaga trwać ich związkowi, zwłaszcza, że często są w trasach ze swoimi zespołami.
Cristina lubi oglądać filmy, gotować, fotografować, chodzić na zakupy, i spędzać czas z przyjaciółmi i rodziną.
Jej ulubionym sportem jest piłka nożna, a klubem AC Milan.
Kiedy jest w Stanach Zjednoczonych bardzo często ogląda: "Food network", kanał telewizyjny o gotowaniu. Uwielbia także program Giady De Laurentiis: "Everyday Italian", a także audycję Rachael Ray: "30 Minute Meals".
Jej ulubionymi zespołami są Depeche Mode, Linkin Park, Korn i In Flames.
A jej ulubionym albumem Lacuna Coil jest krążek: "Unleashed Memories".
Kocha także "czarne" głosy, dlatego bardzo często słucha Tori Amos, czy Skye Edward z Morcheeby.
Posłuchaj jak śpiewa!